۲۱
آبان
برو و ستاره هایت را با خودت ببر!
شاید نمیدانی در پس این جنون قهری سرد نهفته …
شاید نمیدانی اگر بگویم تمام..تمام میشود.
کلکسیون هرزگی هایت را…نا امیدی هایت را…همه را با خود ببر.
تویی که به معجزه ی عشق ایمان نداری.
من نیز دیگر به تو ایمان ندارم…
نمیگویم پشیمان میشوی …نمیگویم یک بار دیگر فرصتی برایت میگذارم.
اما اگردوست داشتنی بود اینگونه راضی به عذابم نمیشدی.
این گونه به گریه هایم نمیخندیدی و بگویی: کودکانه است عشقم!
میروم و همه چیزم را با خود میبرم!
حتی نوشته هایم را!
حتی فکرم را!
حتی دلم را!
Like
