سخته در حالی که بیخیال داری پرسه میزنی یهو به خودت بیایی و ببینی وقته رفتنه..

به یه جای دور.جایی که خبری از عزیزانت نیس.خبری از کسایی که دوسشون داری.

خبری از شیطونی ها با دوستات و خبری از تلفن های مامانت که نگرانه نکنه شام نخوری.

خبری از عشق هم نیست!

عشقی که حتی تصور اینکه بخوای زندگیت رو بدون اون ادامه بدی دیوونت میکنه!

اما تا همیشه وقتی برای بازگشت ندارم!شاید اگر زود به دادم برسه  هیچ وقت ترکش نکنم!

خدای من!چی دارم میگم…!فقط میتونستم ۱% امیدوار باشم که دیر نرسه بهم!

نمیخوام واسه خودمم مبهم بنویسم! اینجا مال منه! خودم رو که نمیتونم گول بزنم . میتونم؟

اگه رو راست بود الان تمام این روزها با هم میگذشت . روزهایی که از ما دریغ شد.

مهم نیس به کی چقدر خوش گذشت! مهم اینه که جای خالی حتی تو خوشی ها هم پیداست.

وای خدای من …

ترانه میگه کسی اگه بخواد تا اون سر دنیا هم بری میاد پیشت!

چقدر ساده  تو حرفاش امید هست…حتی ۱%

تا اینجاش رو من به خاطرش موندم…

Like

Unlike