ماه بارانیست. دلش گرفته .آخر رمضان آمده

مگر او آدم نیس که این همه منت خدا را میکشد؟ و این همه خدا بی محلی میکند به او.

مگر میشود به میهمانی دعوت شده باشی اما میزبان بی اعتنا باشد؟

میگویی میشود یک لیوان آب برای من می آوری ؟ تازه از راه رسیده ام ! و او نیاورد.

خدایا.این میهمانی مال توست. این ضیافت را تو برپا کرده ای! پس چرا ماه گریه میکند؟ با او قهر نکن . ماه گناه دارد

هوای ابرهای بارانی را داشته باش .در این میهمانی بگزار بوی نم خاک بپیچد درون روح ماه.

خدایا. بگو جواب برق همه ی ستاره ها را میدهی .

خدایا.رسم مهمان نوازی اینست که اجابت کنی خواسته ی میهمان را.

مخصوصا میهمانی را که یک ماه شبانه روز می آید پیش تو بماند.

و وای به روزی که میهمانی تمام میشود و میزبان باز هم بی محلی کند به ماه! دل ها همه تنگ و باز هم ماه بارانیست.

Like

Unlike